خروج

مشخصات طرح

عنوان طرح : ارزیابی اثر ادجوانتی مخلوط آلوم- نالتروکسان بر ایمنی زایی آنتي ژن دفعي –ترشحي اشكال تاكي زوئيتي توکسوپلاسما گوندی سویه RH در موشهای BALB/C

ارزیابی اثر ادجوانتی مخلوط آلوم- نالتروکسان بر ایمنی زایی آنتي ژن دفعي –ترشحي اشكال تاكي زوئيتي توکسوپلاسما گوندی سویه RH در موشهای BALB/C	عنوان طرح
Evalution of the adjuvant activity a mixture of alum – naltrexone on Immunogenicity of excreted /secreted antigens of RH strain of Toxoplasma gondii in BALB /c mice .	(عنوان طرح (انگليسي
Toxoplasma gondii , vaccine , adjuant ,excreted /secreted antigens , naltrexone , alum	(واژگان كليدي (4-6 واژه
دانشگاه علوم پزشكي اروميه	سازمان اجرا کننده طرح
	نام ساير مراکز در صورت چند مرکزي
چاپ مقاله	نتايج طرح علاوه بر گزارش نهايي به چه صورتي ارائه خواهد شد
علوم پايه پزشكي	چه گروهي از نتايج طرح مي‌توانند منتفع گردند؟
بين المللي	نتايج طرح در چه محدوده جغرافيايي کاربرد خواهد داشت؟
1- Taravati M, Khalili F, Hazrati Tappeh Kh, Babazadeh H, Basharat S. Evaluation of IgG and IgM anti-Toxoplasma gondii antibodies among women before marriage in Urmia health centre. Urmia, Iran. Urmia Medical Journal, 13(2), 2 ب) ساير پژوهش¬ها: 2- Hazrati Tappeh Kh, Mohammedzadeh H, Mohammedi A, Yousefi MH. A case report of Isospora belli from West Azarbayjan province, Iran. Urmia Medical Journal, 12(3), 2001. 3- Hazrati Tappeh Kh, Mohammedzadeh H, Mostaghim M, Fereidoni J. A comparative study on the sensitivity of two different diagnostic ways of diamond culture and wet mount in Trichomonas vaginalis diagnosis and correlation between infection and clinical findings. Urmia Medical Journal, 15(1), 2004. 4- Hazrati Tappeh Kh, Makhdoumi Kh, Rahbar M, Taghizadeh Afshar A, Evaluation of the prevalence of Cryptosporidium spp. In kidney transplanted and hemodialysis patients in Imam and Taleghani hospitals, Urmia, Iran. Urmia Medical Journal, 14(1), 2003. 5- Nanbakhsh H, Hazrati Tappeh Kh, Rahbar M, Salary S, Diba K. Study of fungal and parasitic contamination of public swimming pools in Urmia, Iran. Urmia, Iran. Urmia Medical Journal, 13(2), 2002. 6- Hazrati Tappeh Kh, Salary S, Elmasi R, Mohammedzadeh H. Prevalence of children infected by oxyuris in orumiyeh kindergartens and the ways to control that. Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences, 7(2), 2003. 7- Hazrati Tappeh Kh, Mostaghim M, Abbasi F, Fereidoni J, Hasanzadeh S. A study on frequency the intestinal parasitic infections in patients referring to Ghods clinic of Urmia medical sciences university during 1998-2002. Journal of Urmia Nursing and Midwifery faculty 8- Nanbakhsh H, Diba K, Hazrati Tappeh Kh. Evaluation of some physico-chemical parameters and fungal contamination of indoor public swimming pools in Urmia, in 2001. Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences, 10(2), 2005. 9- Mousavi J, Hazrati Tappeh Kh, Mehryar A, Nikbin R. Study on the frequency of human Hydatid cyst in the clinical centers of Urmia between the years of 1991-2001. Urmia Medical Journal, 14(2), 2003. 10- Uner A, Ozensoy S, Hazrati Tappeh Kh, Akar S, Kundakci U .Investigation of intestinal parasites and head lice in Karsiyaka region, Izmir. Acta Parasitologica Turcica, 21(1), 1997. 11- Teoman B, Uner A, Hazrati Tappeh Kh, Hacialioglu M, Investigation of the Entamoeba Gingivalis and Trichomonas tenax in the patients of gingivitis and periodentitis. Acta Parasitologica Turcica, 22(3), 1998. 12- Moshiri Z, Rahimirad M, Nanbakhsh H, Hazrati Tappeh Kh, Mohebbi E, Behavior correction of Asthmatic patients behavior for using of inhalation of sprays. Journal of urmia Nursing and midwifery faculty, 1(1), 2004. 13- Hazrati Tappeh Kh, Rahbar M, Shahi H, The effect of vitamin B12 on the cultivation of Trichomonas vaginalis in Diamon medium. Urmia Medical Journal, 10(3), 1999. 14- Hazrati Tappeh Kh, Mostaghim M, Khalkhali H, Macooie A, The prevalence of intestinal parasitic infection in the students of primary schools in Nazloo region, in Urmia , during 2004-2005. Urmia Medical Journal, 16(4), 2005. 15- Nanbakhsh H, Diba K, Hazrati Tappeh Kh, Study of fungal contamination of indoor public swimming pools. Iranian Journal of Public Health, 33(1), 2004. 16- Hazrati Tappeh Kh, Gharavi MJ, Makhdoumi K, Rahbar M, Taghizadeh A, Prevalence of cryptosporidium spp. Infection in renal transplant and hemodialysis patients. Iranian Journal of Public Health, 35(3), 2006. 17- Hazrati Tappeh Kh, Barazesh A, A Case Report of Non – Health Cutaneous Leishmaniasis. Urmia Medical Journal, 19(2), 2008. 18- Hazrati Tappeh Kh, Aghazadeh J, Mousavi J, Study of effects of albendazole sulfoxide on obviation of Echinococcus granulosus protoscoleces. Urmia Medical Journal, 19(2), 2008. 19- Hazrati Tappeh Kh, Barazesh A, Mohammadzadeh H, Khashaveh S, Acquaintance Essay in Urmia Rehabilitation Centers about Parasitic Disorders and Exigency of Educational Programs in Increasing Health Criterions of personnel and patients. Journal of Urmia Nursing and midwifery faculty, 1(1), 2004. 20- Hazrati Tappeh Kh, Mohammadzadeh H, Nejad Rahim R, Barazesh A, Khashaveh S, Taherkhani H, The prevalence of intestinal parasitic infections among mentally disabled children and adults of Urmia in 2007. Iranian J parasitol, 5(2), 2010, pp. 60-64. 21- Hazrati Tappeh Kh, Mohammadi A, Barazesh A, Evaluation of Antigenicity of Hydatic Cyst and its Protoscoleces by Designing a New Double Immunodiffusion Test . 22- Barazesh A, Hazrati Tappeh Kh, Mohammadzadeh H, Khashaveh S Incidence of Intestinal Parasitic Infection in the personnel of Specific and Public Rehabilitation Centers of Urmia City. Journal of Urmia Nursing and midwifery faculty, 1(1), 2008. 23- Mousavi J, Hazrati Tappeh Kh, Production of Experimental Hydatid Cyst in the Eye, Peritoneum and Liver of BALB/C Mice. Turkiye Parazitoloji Dergisi, 34(1): 21-23, 2010. 24- Hazrati tappeh Kh, Mousavi J, Barazesh A, The prevalence and fertilized of Hydatid Cyst infection in Slaughtered animals in Urmia. Journal of parasitol & vector Biology, 2010. 25- Hazrati tappeh Kh, Maliki D, Mohammadzadeh H, Zarikar Bita. The study of prevalence of intestinal parasites in immunodeficient Cancer patients with and without gastrointestinal manifestations in oncologic clinic of Urmia Imam Khomeini hospital in 2007. 26- Hazrati Tappeh Kh, Mohammadzadeh H, Khashaveh Sh, Rezapour B, Prevalence of intestinal parasitic infections among primary school attending students in Barandooz-Chay rural region of Urmia, 2007. Urmia Medical Journal, 21(3), 2010. 27- Hazrati Tappeh KH, Mostaghim M, Hanifian H, Khalkhali H, The study of intestinal parasitic infections in elementary school students in one the Urmia city districts (Silvana) – West Azerbaijan, Iran in 2005. 28- Uner A, Ozensoy S, Hazrati Tappeh Kh, Guruz Y, Experimental Pneumocystis carini infection in rat model. Acta Parasitologica Turcica, 1994. 29- Hazrati Tappeh KH, Uner A, Evaluation of antigens from different forms of Schistosoma mansoni using with IFAT and ELISA technics, Acta Parasitologica Turcica,1995. 30- Hazrati Tappeh KH, Uner A, Maintenance of Schistosoma mansoni in laboratory, Acta Parasitologica Turcica, 1995. 31- Hazrati tappeh Kh, Mousavi J, Barazesh A, Asadi A,In Vitro Study of Scolicidal Effect of Methylene Blue in Hydatid Cyst. ISMJ, 13(2), 2010.	- فهرست پژوهشهاي قبلي که محقق به عنوان مجري بوده و متون منتشر شده (کتاب، مقاله و ...) مجري در 5 سال اخير:
توکسوپلاسما گوندی،تک یاخته ای از شاخه اپی کمپلکس ها،زیر شاخه اسپروزوآ،زیر رده کوکسیدیا و متعلق به جنس توکسوپلاسما می باشد.این تک یاخته یک انگل داخل سلولی اجباری،مشترک بین انسان و حیوانات است .گربه و گربه سانان، میزبان نهایی و پستانداران و پرندگان نقش میزبان واسط را دارند(1).این تک یاخته عامل بیماری توکسوپلاسموزیس(Toxoplasmosis)است که می تواند همه موجودات خونگرم از جمله انسانها را مبتلا سازد و شیوع جهانی دارد(2).در سال1973،Kean تخمین زد که حدود یک سوم مردم جهان در سرم خون خود دارای آنتی بادی ضد توکسوپلاسما گوندی هستند ،بدین معنی که با انگل توکسوپلاسما آلوده شده اند (3) وتنها محلی که عاری از عفونت توکسوپلاسما در انسان و حیوانات است ،جزایری عاری از گربه در اقیانوس آرام می باشد (4). در ایران در یک مطالعه سرو اپیدمیولوژی در 12 استان کشور با استفاده از روش ایمنوفلورسانس غیر مستقیم (IFA) ، مشخص گردید که به طور متوسط 8/51 درصد افراد دارای سرم مثبت در مقابل آنتی ژن توکسوپلاسما بودند (5) این بیماری از طریق خوراکی با مصرف گوشت خام یا نیمه پخته (6)و از طریق مدفوع گربه ،تزریق خون و لکوسیت ها ،پیوند اعضاء یا ندرتا بوسیله تلقیح تصادفی در اتفاقات آزمایشگاهی (7)و همچنین به صورت مادرزادی از طریق جفت به جنین منتقل می شود(8) توکسوپلاسموز مادرزادی ، با شیوع 5-1 در هر1000 حاملگی رخ می دهد و بر اساس سن جنین در زمان ابتلاء مادر و وجود یا عدم وجود پادتن ضد توکسوپلاسما در بدن مادر ،عوارض گوناگونی را به دنبال دارد(8) طیف تظاهرات بالینی ناشی از توکسوپلاسموزیس مادرزادی ، بسیار وسیع است و از عوارضی نظیر تب ، تا عقب افتادگی ذهنی نوزادان متفاوت است .عفونتهای مادرزادی ناشی از توکسوپلاسما در صورت درمان نشدن ، تقریبا همیشه باعث ایجاد علائم در هنگام تولد یا در مراحل بعدی زندگی می شود (8-9).توکسوپلاسموز شایعترین علت اثبات شده کوریورتینیت در دنیا است(10) در افراد دارای سیستم ایمنی کارآمد بیشتر آلودگیهای توکسوپلاسما به صورت مزمن و بدون علامت اتفاق می افتد در این افراد انگل از فرم فعال (تاکی زوئیت) به فرم غیر مهاجم به نام برادی زوئیت و سپس به کیست نسجی تبدیل می شود و به مدت طولانی و شاید تا پایان عمر در نسوج میزبان از جمله نسج مغز باقی می ماند(11) این منبع مخفی عفونت همواره به عنوان خطری محسوب می گردد که قادر است به یک عفونت فعال و بیماری از جمله آنسفالیت توکسوپلاسمیک در اثر پاره شدن کیست نسجی و تبدیل برادی زوئیت به تاکی زوئیت گردد .Luft و Remington دریافتند که حدود 95 درصد از آنسفالیتهای توکسوپلاسمیک به علت باز فعال شدن(reactivation) انگل اتفاق می افتد (12).عفونت توکسوپلاسموز به موازات اشاعه گسترده بیماری ایدز در طول دو دهه اخیر مورد توجه مجدد و ویژه ای قرار گرفته و این بدلیل ایجاد بیماری حاد و کشنده ای است که در افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی در اثر بازفعال شدن انگل ایجاد می نماید (11). در دهه 1980 آنسفالیت توکسوپلاسمایی به عنوان یک عارضه در افراد مبتلا به ویروس ایدز (Acquired Immunodeficiency Syndrom :AIDS ) و سپس به عنوان یکی از شایعترین بیماریهای انگلی در این بیماران شناخته شده است .گرفتاری سیستم اعصاب مرکزی ناشی از توکسوپلاسما ، می تواند به عنوان اولین تظاهر بالینی AIDS مطرح شود (13).توکسوپلاسموزیس باعث سقط جنین در حیوانات مزرعه مانند گوسفند و خوک و غیره می شود ، بنابراین این تک یاخته باعث ضررهای اقتصادی قابل توجهی در صنعت دامپروری می شود (14) در توکسوپلاسموز هر دو نوع سیستم ایمنی ذاتی و اکتسابی (هومورال ، سلولار ) در مصونیت نقش دارند. پس از پوشیده شدن انگل با آنتی بادی(غیراختصاصی) ، قدرت ورود آن به داخل سلول کاهش یافته و در صورت ورود آن به سلول ،آنتی بادی باعث اتصال فاگوزوم به لیزوزوم می شود، مکانیسم مقاومت انگل در درون ماکروفاژها ممانعت از اتصال فاگوزوم و لیزوزوم و در نتیجه ، عدم تشکیل فاگولیزوزوم است . ماکروفاژهای بافتی دارای رسپتور لامینین و کلاژن هستند و انگل از طریق اتصال به این رسپتورها و ترشح آنزیم P.E.E وارد ماکروفاؤها شده و تکثیر می یابدو با ترشح IL-12 باعث افزایش سلولهای TH1 می شود که این سلولها IFN-g ترشح کرده و روی ماکروفاژ آلوده تاثیر نموده و باعث فعال شدن سلولهای CD8+ و انهدام ماکروفاژ آلوده می گردند .همچنین انهدام انگل در درون ماکروفاژها از طریق تولید متابولیتهای اکسیژن ،NO ،TNF-a نیز صورت می گیرد(15) .پاسخهای ایمنی اکتسابی علاوه بر دو نوع هومورال و سلولی ، به دو گروه TH1 و TH2 نیز تقسیم بندی می شوند . در موشها پاسخ هومورالIgG1 عمدتا توسط TH2 و آنتی بادیa  IgG2 توسط TH1 ایجاد می شود، سلولهای TH1 باعث ترشح IL-2 وIFN-g وTNF-a می شود،که در نهایت منجر به فعال شدن ماکروفاژها ،ایجاد ایمنی سلولی و التهاب می شود. سلولهای TH2 باعث ترشح سیتوکین های IL-4 ، IL-5 ، IL-6 ، IL-10 ، تحریک سلول های B و در نهایت سرکوب پاسخ ایمنی سلولی و التهاب می شود . طی بررسی های اخیر TH1 نقش اصلی را در ایمنی محافظت کننده اولیه در برابر این عفونت در مدل موشی دارد  (16).تزریق IL-12 به موشهای با نقص سیستم ایمنی ، سلولهای NK وIFN-g را زیاد می کند و به طور غیر مستقیم ایمنی ذاتی را در برابر عفونت حاد ایجاد می کند . به طور مشابه IL-12 ،IFN-g و TNF-a و سلولهای NK در کنترل مراحل اولیه عفونت توکسوپلاسما گوندی در موشهای با ایمنی کارآمد مشارکت دارند .تکثیر اولیه سلولهای NK به تولید IL-2 از سلولهای TCD4+ وابسته است ،TNF-a مشتق شده از سلولهای NK باعث تمایز سلولهای T به TCD4+ و TCD8+ می شود که اینها برای ایمنی اکتسابی بر علیه توکسوپلاسما گوندی ضروری می باشند . سلولهای TCD4+ و TCD8+ در جلوگیری از فعال شدن مجدد کیستها در عفونتهای مزمن اثر سینرژیسم روی هم دارند(17) .در اكثر موارد تشخيص و افتراق مرحله حاد از مزمن توكسوپلاسموز از طريق تعيين نوع و عيار ايمنوگلوبولين هاي اختصاصي به كمك روش هاي سرولوژي با استفاده از آنتي ژنهاي غشايي – سيتوپلاسمي انگل صورت مي گيرد كه معمولا با نواقص و مشكلاتي همراه است . عمده اين مسائل به آنتي ژنهاي مورد استفاده نسبت مي دهند (18).بنابراين بررسي هاي زيادي به منظور شناسايي آنتي ژنهاي محافظت كننده و ماركرهاي مناسب براي تشخيص و افتراق مرحله حاد از مزمن توكسوپلاسموز صورت گرفته است . نتايج اين بررسي ها نشان مي دهد كه آنتي ژنهاي دفعي-ترشحي (E/SA) تاكي زوءيتهاي انگل در رابطه با هدف اين مطالعات از اهميت خاصي برخوردار مي باشد (19)دكوستر و همكاران در سال 1988 نشان دادند كه آنتي ژنهاي دفعي-ترشحي توكسوپلاسما در عفونتهاي انساني شديدا ايمنوژن هستند (20).همچنين درياني و همكاران در سال 2003گزارش كردند كه E/SA سبب محافظت موشهاي سوري در برابر سويه RH توكسوپلاسما مي شوند (36). همچنين با توجه به خصوصيات گزارش شده از E/SA اين آنتي ژنها جانشين مناسبي براي آنتي ژنهاي غشايي و سيتوپلاسمي در تستهاي  سرولوژي طراحي شده به منظور تشخيص و افتراق فرم حاد از مزمن توكسوپلاسموز به نظر مي رسند . يافته هاي دكوستر و همكاران نشان داد كه آنتي ژنهاي دفعي – ترشحي در سرم بيماران مبتلا به فرم حاد و مزمن توكسوپلاسموز متفاوت مي باشد (20)عوارض شدید و کشنده توکسوپلاسموزیس در انسان و حیوانات ،محققین را بر آن داشته که مطالعات و تحقیقات گسترده ای را برای ساخت و توسعه واکسن های موثر روی این بیماری انجام دهند. یک واکسن موثر علیه توکسوپلاسما گوندی ، واکسنی است که بتواند از عوارض شدید و کشنده  در جنین و افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی جلوگیری کرده و همچنین باعث کاهش ضررهای اقتصادی شود (21). مطالعات قبلی نشان داده است که ادجوانت ها نقش بسیار مهمی در کارایی یک واکسن ، در افزایش توان پاسخ های ایمنی و همچنین تعیین نوع پاسخ پاسخ ایمنی ایجاد شده دارند(22). یک مکانیسم کلاسیک ادجوانت اثر ذخیره است که در آن ادجوانت آنتی ژن را از رقیق شدگی و تخریب سریع و حذف توسط میزبان حفظ می کند. تعدیل کننده های ایمنی و محرک های ایمنی در بسیاری از ادجوانت ها برای به کار بردن ، فعال کردن و افزایش تمایز سیستم ایمنی استفاده می شود(23-24). در حال حاضر ملاک انتخاب یک ادجوانت جهت استفاده همراه با یک واکسن در انسان بر اساس نیاز به خاصیت ادجوانتی در واکسن مورد نظر و پایین بودن عوارض جانبی ادجوانت است(25). مطالعات قبلی نشان داده که ایمونیزاسیون با آلوم به عنوان یک ادجوانت به طور اولیه باعث تحریک ایزوتایپ آنتی بادی های IgG1 می شود (26-27) .که این یکی از مکانیسم های موثری است که به وسیله TH2 القا می شود (28) . استفاده از نمک های آلوم توسط  FDAمورد تایید قرار گرفته ،و همانطور که ذکر شد باعث شیفت پاسخ ایمنی به سمت Th2 می شود(29) . نالوکسان (Naloxone) یکی از آنتاگونیستهای رسپتورهای اپیوئیدی می باشد که تاثیر آن می تواند به حذف تاثیرات اعمال شده بوسیله پپتیدهای اپیوئیدی درون زا که می توانند سیتوکین های TH2 را فعال و TH1 را سرکوب کنند منتسب گردد (30) . یکی از عیوب نالوکسان نیمه عمر کم آن می باشد(30 تا 90 دقیقه )،(31) .  Jamali قبلا نشان داده ،که تجویز نالوکسان به عنوان یک ادجوانت همراه با واکسن DNA ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 (HSV-1) با شیفت ایمنی به سمت TH1 باعث تشدید ایمنی زایی ناشی از واکسن می شود (32) .همچنین Jazani نشان داده اند که مخلوط آلوم و نالوکسان به عنوان یک ادجوانت قادر به افزایش کارایی واکسن جسم سلولی کشته شده سالمونلا تیفی موریوم در تحریک پاسخ های ایمنی سلولی وTH1 و نیز القای ایمنی محافظت بخش علیه عفونت سالمونلا تیفی موریوم است (33) . نالتروکسان (Naltrexone) یکی دیگر از آنتاگونیستهای رسپتورهای اپیوئیدی است که دارای نیمه عمر طولانی تری در حدود 4 ساعت می باشد(34) . چنانچه در بالا اشاره شد ، پاسخ های TH1 نقش مهمی در محافظت در برابر عفونت توکسوپلاسما گوندی دارند ، لذا در این طرح تحقیقاتی قصد داریم برای اولین بار در دنیا تاثیر تجویز مخلوط آلوم – نالتروکسان را که مورد تایید FDA و مجاز برای استفاده در انسان هستند ،به عنوان ادجوانت شیفت دهنده پاسخ های ایمنی به سمت TH1 ، همراه با آنتی ژن های دفعي- ترشحي تاکی زوئیت توکسوپلاسما گوندی در افزایش سطح ایمنی ناشی از واکسیناسیون مورد بررسی قرار  دهیم و با توجه به نیمه عمر طولانی تر نالتروکسان ، این احتمال مطرح می شود که مخلوط این ماده با آلوم خاصیت ادجوانتی بهتری داشته باشد . . درمان این بیماری به خاطر اثرات سمی داروهای در دسترس ، مشکل است .پیشرفت در تهیه واکسن بر علیه این بیماری برای انسان از اهمیت بالایی برخوردار است ولی تا بحال موفق به تولید یک واکسن انسانی نشده اند. مطالعات جدید نشان داده که یک ادجوانت مناسب می تواند نقش مهمی در کارایی یک واکسن داشته باشد. با توجه به تحقیقات انجام شده، داروی نالتروکسان اثرات مناسبی بر افزایش دفاع ایمنی بدن در مقابل عوامل بیگانه ای که اساس مصونیت در مقابل آنها مبتنی برپاسخهای سلولی است، نشان داده است، لذا به نظر می رسد احتمال کاربرد آن به عنوان ادجوان به همراه آنتي ژن دفعي –ترشحي اشكال تاكي زوئيتي توکسوپلاسما گوندی بتواند سطح ایمنی حاصل از واکسیناسیون را تا حد قابل قبولی افزایش دهد .	بيان مسئله (Problem Statement)
در سال 1998 ،Eskild Petersen  و همکارانشان تاثیر ادجوانت آلوم را به همراه آنتی ژن SAG1 توکسوپلاسما گوندی ،نوترکیب شده با E.Coli را بر روی ایمنی زایی در برابر عفونت توکسوپلاسما گوندی بررسی کردند . آنها در این مطالعه ، تعدادی از موشهای NMRI را با آنتی ژن rSAG1 توکسوپلاسما گوندی به همراه آلوم به عنوان ادجوانت ایمنونیزه کردند که این باعث ایجاد پاسخ ایمنی TH2 وتولید IgG1 شد . بعد موشها را باتاکی زوئیتهای سوش بیماریزای RH  توکسوپلاسما گوندی مورد چالش قرار دادند که این باعث ایجاد پاسخ ایمنی TH1 و تولید IgG2a شد .آنها در این تحقیق نتیجه گرفتند که rSAG1 به همراه آلوم باعث ایجاد ایمنی محافظتی در برابر عفونت کشنده توکسوپلاسما گوندی در موش می شود (35). دکتر دریانی و همکارانشان در سال 2003،پاسخهای ایمنی در برابر آنتی ژنهای دفعی ترشحی (ESA)در مدل موشی سنجیدند . در این مطالعه ،آنها آنتی ژن دفعی ترشحی تاکی زوئیت توکسوپلاسما گوندی را در ایمونیزاسیون موشهای ماده 10-8 هفته ای BALB/c  مورد بررسی قرار دادند . در ابتدا تاکی زوئیت های انگل را درمحیط RPMI 1640  شستشو دادند وبعد از سانتریفوژ مایع رویی را در ستون کروماتوگرافی تعویض یونی قرار دادند و با استفاده از این روش توانستند دو فرکشن  ESA-F1 و ESA-F2 را جداسازی کنند ،برای ایمونیزاسیون موشها 50 موش را به 5 گروه 10 تایی تقسیم بندی کردند ، گروه اول را با ESA  توتال ، گروه دوم را با ESA-F1 ، گروه سوم را با ESA-F2  ، گروه چهارم را با TLA ایمن زایی کردند و گروه پنجم نیز به عنوان گروه کنترل انتخاب شد . ویرولانس سویه RH ، توکسوپلاسما گوندی نیز به عنوان چالش قرار گرفت . آنها تست حساسیت تأخیری (DTH s) را با تزریق در کف پا موشها در فواصل زمانی معینی ، اندازه گیری کردند و تست LTT را بر روی سلولهای غدد لنفاوی با استفاده از تیمیدین [3 H]که به عنوان نشانگر واکنش استفاده شد،انجام دادند ،و ماکروفاژهای پریتوان موش حساس شده را تحریک کردند و اکسید نیتریت تولید شده از ماکروفاژها را با روش گریس اندازه گیری کردند . فرکشن  ESA-F1 و ESA-F2 را بر روی ژل پلی اکریل آمید (PAGE) و ژل سدیم دودسیل سولفات (SDS-PAGE)  الکتروفورز کردند و نتیجه این الکتروفورز از این قرار بود که ESA-F1 بر روی PAGE ،4 باند و بر روی ژل SDS-PAGE  ،14 باند را تشکیل داده و جزء ESA-F2 بر روی ژل PAGE  ، 1 باند و بر روی SDS-PAGE  نیز 2 باند تشکیل داد ، همچنین موشهای تحریک شده با ESA توتال وESA-F1 و ESA-F2 و اکسید نیتریک تولید شده از ماکروفاژهای پریتوان ، پاسخهای ایمنی DTHs  و LTTs را از خود نشان دادند . در آزمایش چالش نیز ، همه موشهای غیر ایمن ظرف مدت 10 روز مردند ، در حالیکه موشهای ایمن شده ، طول عمری بیشتر از این داشتند (P < 0.05 ) . و بیشترین میزان طول عمر مربوط به موشهایی بود که با ESA-F2 ایمن شده بودند .در نهایت آنها با دستیابی به این نتایج پیشنهاد کردند که در زمینه توسعه تحقیقات  واکسیناسیون در برابر توکسوپلاسما گوندی باید بهاء ویژه ای به ESA-F2 داده شود (36) . در سال 2006 پرفسورKeyi liu  و همکارانشان نقش بیولوژی آنتی ژن سطحی توکسوپلاسما گوندی را در تکامل واکسنها مورد بررسی قرار دادند.آنها آنتی ژن سطحی (SAG1)توکسوپلاسما گوندی را در Vitro بیان کردند ، و بعد پاسخ ایمنی میزبان را به این آنتی ژن از طریق ردیابی واکنش آنتی بادیها ویژه به  SAG1و همچنین تولید سیتوکین ها بررسی کردند . موشهای ایمن شده با SAG1نوترکیب شده ،را با سوش کشنده (RH) توکسوپلاسما گوندی چالش کردند ، و آنتی بادی مونوکلونال را برای مطالعه تاتیر rSAG1بر تاکی زوئیت توکسوپلاسما گوندی مورد استفاده قرار دادند. در طی این تحقیق آنها نتیجه گرفتند که موشهای ایمن شده با SAG1 نوترکیب شده ، در مقایسه با گروه کنترل 60 ساعت طول عمر بیشتری دارندوهمچنین باعث القاء افزایش تیتر IgG وIgM وIFN-g وIL-2 و IL-4 در موش می شود. وقتی تاکی زوئیتهای توکسوپلاسما گوندی را با آنتی بادی مونوکلونال rSAG1 مواجه کردند ، تاکی زوئیتها گرد هم آمدند و متورم و تغییر شکل دادند و در سطح تاکی زوئیتها حفراتی به وجود آمد و نهایتأ آنها SAG1 را به عنوان کاندیدای مناسبی برای تولید واکسن بر علیه توکسوپلاسما گوندی معرفی کردند که می توانند باعث القاء پاسخهای ایمنی هومورال و سلولی شود (37) . Young-Ha Lee و همکاران در سال 2006 با استفاده از آنتی ژن نوترکیب شده توکسوپلاسما گوندی با Quil A موشهای BALB/c را در برابر توکسوپلاسموزیس ایمونیزه کردند . آنها SAG3 را که ساختار و عملکردی مشابه SAG1 دارد را با S –گلوتاتیون ترانسفراز در هم آمیختند و موشهای BALB/c را با rSAG3 یا با ترکیب rSAG3 با Quil A (rSAG3/Quil A) ایمن سازی کردند و ایمنی را در vivo و در vitro در مقابل توکسوپلاسموزیس ارزیابی کردند .نتایج حاصل از ایمن سازی با rSAG3 یا rSAG3/Quil A از این قرار بود که موشها بعد از چالش با توکسوپلاسما گوندی به طور قابل توجهی کیستهای مغزی کمتر و بقاء زندگی بیشتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند . موشهای ایمن شده با rSAG3 و rSAG3/Quil A تیتر آنتی بادی IgG2 آنها نیز خیلی بیشتر بود در حالیکه تیتر آنتی بادی IgG1 آنها افزایش نداشت . همچنین درصد سلولهای TCD8+ و بیان mRNA مربوط به IFN- g و تولید اکسید نیتریک به طور قابل توجهی افزایش داشت (38) .  Jamaliدر سال 2007 نشان دادند که مهار پاسخ های اپیوئیدی توسط تجویز نالوکسان در 7 روز اول پس از عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس تیپ 1 ، باعث تشدید پاسخ ایمنی محافظت بخش در مقابل این ویروس می شود(30) . همچنین در سال 2009 نشان دادند که تجویز نالوکسان به عنوان یک ادجوانت همراه با واکسن DNA ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1(HSV-1) با شیفت پاسخ ایمنی به سمت TH1 باعث تشدید ایمنی زایی ناشی از واکسن می شود (32) . Xiaoyan Yang در سال 2009 ،تأثیرات ادجوانت های Astragalus membranaceus  و Scutellaria baicalensis GEORG1 را بر روی ایمنی حفاظتی در مقابل توکسوپلاسما گوندی تخفیف حدت یافته با UV ،را در مدل موشی مورد ارزیابی قرار  دادند . آنها از تاکی زوئیت های سویه RH ،توکسوپلاسما گوندی و عصاره گیاهان طبی (Am) و (Sb) استفاده کردند . به یک گروه از موشها به عنوان گروه کنترل 102  تاکی زوئیت  توکسوپلاسما گوندی سویه RH به صورت داخل صفاقی تزریق کردند ،به گروه دوم تاکی زوئیت همراه با عصاره گیاه Am  (T.g+AmE) و به گروه سوم تاکی زوئیت انگل همراه با عصاره گیاه Sb (T.g +SbE) به ترتیب تزریق داخل صفاقی انجام دادند ،بعد یکسری از موشهای دیگر را با تاکی زوئیت توکسوپلاسما گوندی تخفیف حدت یافته با UV (UV.T.g) ایمونیزه کردند ، و به ترتیب یکسری را با (UV-T.g+AmE) و گروه آخر را با (UV-T.g+SbE) ایمونیزاسیون کردند ،و بهد از چالش آنها با انگل ،طول عمر موشها ، بار انگلی موجود در پریتوان موشها و سطح آنتی بادی های سرمی را در هر کدام از این گروهها به ترتیب بررسی کردند . در نهایت آنها نتیجه گرفتند که در مقایسه با گروه کنترل ،موشهای ایمن شده با AmE و SbE به طور قابل توجهی طول عمر طولانی تر ،بار انگلی کمتردر پریتوان و افزایش پاسخ ایمنی سلولی TH1 را داشته اند ،آنها با دستیابی به این نتایج ، پیشنهاد کردند که هر دو عصاره گیاهی AmE و SbE می توانند به عنوان ادجوانت مناسبی برای ایمن سازی در برابر توکسوپلاسما گوندی مورد استفاده قرار گیرند (39) . غفاری فر و همکارانشان در سال (2009) ،ایمنی زایی پلاسمید کد کننده ژن کامل راپتری -2 توکسوپلاسما گوندی در موشهایBALB/c راارزیابی کردند.در این تحقیق ایمنی زایی موشهای BALB/c  سه بار و به صورت عضلانی (به فاصله سه هفته )توسط pc-ROP2 (به عنوان گروه شاهد )و pc DNA3  و فسفات بافر سالین (به عنوان گروههای کنترل )انجام پذیرفت .بعد از انجام ایمونیزاسیون ،پاسخ های ایمنی ناشی از آن به کمک اندازه گیری سطح آنتی بادی و سطح سیتوکین ها ارزیابی شد .نتایج حاصل از اندازه گیری سیتوکین های اینترفرون گاما و اینترلوکین 4 نشان دهنده مقادیر بالای اینترفرون گاما و مقادیر پایین اینترلوکین 4 در گروههای واکسینه شده با pc-ROP2 در مقایسه با گروههای کنترل بود،این نتایج نشان داد که پاسخ ایمنی سلولی TH1 در موشهایی که با pc-ROP2 واکسینه شده اند در مقایسه با موشهای گروه های کنترل که با پلاسمید خالی pc-DNA3 و فسفات بافر سالین واکسینه شده اند، به شدت تحریک شده است و همچنین با اندازه گیری آنتی بادی کل IgG اختلاف معنی داری را بین گروههای مورد و کنترل مشاهده کردند.آنها با نتایج بدست آمده در این تحقیق نشان دادند که pc-ROP2 به عنوان DNA واکسن در القای پاسخ های ایمنی هومورال و سلولی  موثر بوده است و می تواند در افزایش طول عمر موشها در برابر توکسوپلاسموزیس تا اندازه ای مفید باشد (40) . در سال 2009 افشین آماری و همکارانشان تاثیر واکسن سلولهای دندریتیک فعال شده با اجزاء پروتیینی توکسوپلاسما گوندی بر سلولهای Tاز نوع CD8+ اختصاصی تومور را بررسی کردند.در این بررسی سلولهای مغز استخوان موش به مدت پنج روز در حضور GM-CSF	بازنگري متون علمي ‌(Literature review)
پزشكي	دانشکده / مرکز هدف
انگل شناسي وقارچ شناسي	گروه هدف
بنيادي-كاربردي	نوع طرح
تجربي	نوع مطالعه
توکسوپلاسما گوندی ،انگلی با توزیع جهانی ،قادر به تکثیر در بسیاری از میزبان های مهره دار است.اما میزبان نهایی آن گربه سانان هستند.نخستین مورد بیماری از ایران 47 سال قبل به وسیله انصاری گزارش شده است. این انگل داخل سلولی اجباری از طریق جریان خون به بسیاری از اندام ها و بافتها راه یافته و در آنجا با تهاجم به سلول ها و تکثیر در آنها ، در نهایت موجب تخریب آنها می شود . عفونت اکتسابی آن اغلب خفیف و گاهی شدید همراه با راش ماکوپاپولر و میوکاردیت و مننگوآنسفالیت می باشد ،در افراد دچار نقص سیستم ایمنی موجب گرفتاری مغزی،آنسفالیت،اختلال در حرکت،فلج یک طرفه و رتینوکوروئیدیت می شود و در عفونتهای مادرزادی اغلب منجر به کوری،اختلالات بینایی و عقب ماندگی ذهنی در نوزادان می شود. توکسوپلاسموز به دلیل اینکه راههای انتقال متعددی دارد ،کنترل و پیشگیری آن مشکل می باشد . درمان این بیماری به خاطر اثرات سمی داروهای در دسترس ، مشکل است .پیشرفت در تهیه واکسن بر علیه این بیماری برای انسان از اهمیت بالایی برخوردار است ولی تا بحال موفق به تولید یک واکسن انسانی نشده اند. مطالعات جدید نشان داده که یک ادجوانت مناسب می تواند نقش مهمی در کارایی یک واکسن داشته باشد. با توجه به تحقیقات انجام شده، داروی نالتروکسان اثرات مناسبی بر افزایش دفاع ایمنی بدن در مقابل عوامل بیگانه ای که اساس مصونیت در مقابل آنها مبتنی برپاسخهای سلولی است، نشان داده است، لذا به نظر می رسد احتمال کاربرد آن به عنوان ادجوان به همراه آنتي ژن دفعي –ترشحي اشكال تاكي زوئيتي توکسوپلاسما گوندی بتواند سطح ایمنی حاصل از واکسیناسیون را تا حد قابل قبولی افزایش دهد . در این تحقیق اثر ادجوانتی مخلوط ، آلوم – نالتروکسان سنجیده خواهد شد .	اهميت بحث، ضرورت طرح و روش اجرا (به صورت خلاصه حداکثر در 200 کلمه به زبان فارسي نوشته شود (

بازگشت